ใน Oscar’s Notebook (สมุดบันทึกของ Oscar) เมืองลีแยฌไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง แต่เป็นตัวละครตัวหนึ่ง ทั้งหมอกที่ลอยเหนือแม่น้ำเมิซ สถานีรถไฟ ย่านราตรี ป้อมปราการ และไร่หัวบีต นี่คือสถานที่จริงทั้งหมดที่ Victor Lenoir และ Oscar Blanc ออกสืบคดี ให้คุณตามไปสำรวจโดยมีหนังสืออยู่ในมือ… หรือไม่มีก็ได้
ป่าซาร์-ทิลมอง (Sart-Tilman)
ทุกอย่างเริ่มต้นที่นี่: ในคืนพายุโหมคืนหนึ่ง Oscar ตกลงมาจากฟ้าสู่ป่าซาร์-ทิลมอง ทางใต้ของเมือง ผืนป่ากว้างใหญ่แห่งนี้ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งส่วนใหญ่ของมหาวิทยาลัยลีแยฌ ยังคงเป็นปอดสีเขียวที่การหลงทางคือครึ่งหนึ่งของความสนุก เหมาะกับการเดินเล่นมาก… ขอแค่อย่าแหงนมองฟ้าบ่อยเกินไปก็พอ
สถานีกีย์แม็ง (Guillemins)
บนชานชาลาแห่งหนึ่งของที่นี่เอง ที่ Victor มองทะลุตัวตนของ Oscar ได้ในเวลาแค่ห้านาทีเป๊ะ สถานีกีย์แม็งออกแบบโดยสถาปนิก Santiago Calatrava และเปิดใช้ในปี 2009 กลายเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของเมืองด้วยโดมกระจกและเหล็กขนาดมหึมา เป็นสถานที่สมบูรณ์แบบสำหรับการพบกันที่เปลี่ยนชีวิตคนหนึ่งไปตลอดกาล
แม่น้ำเมิซและสะพานคนเดินในม่านหมอก
ปกเล่ม 1 เป็นภาพเงาคนสองคนบนสะพานคนเดินข้ามแม่น้ำเมิซ ยามค่ำคืน ท่ามกลางม่านหมอก แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านทั้งซีรีส์: ศพชายจมน้ำที่ส่งกลิ่นดอกลินเดนคือจุดเริ่มต้นของคดีแรก ถ้าอยากซึมซับบรรยากาศ ไม่มีอะไรดีไปกว่าการเดินเล่นริมฝั่งน้ำในค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วง ยามที่ไอหมอกลอยขึ้นจากผิวน้ำ
กาเร (Carré) ย่านราตรี
ด้วยตรอกซอยแคบ ๆ บาร์ และระเบียงร้านนั่งดื่ม กาเรคือหัวใจที่เต้นแรงของชีวิตกลางคืนในลีแยฌ ใน The Man with a Face of Water (ชายผู้มีใบหน้าแห่งสายน้ำ) ค่ำคืนแสงนีออนที่นี่พลิกผันไปในทางที่ไม่ดีนัก Oscar ผู้กำลังค้นพบงานปาร์ตี้ของมนุษย์ด้วยความอยากรู้อยากเห็นแบบนักมานุษยวิทยา ได้เรียนรู้อะไรมากมายที่นี่ รวมถึงบางเรื่องที่เขาไม่อยากรู้เลยด้วย
ลา โบเวอรี (La Boverie) พิพิธภัณฑ์ของเล่ม 2
ใน The Empty Wall (กำแพงว่างเปล่า) ภาพวาดปิกัสโซของลีแยฌหายไปจากพิพิธภัณฑ์ลา โบเวอรี ซึ่งตั้งอยู่ในสวนสาธารณะริมน้ำ เหลือไว้เพียงกรอบรูปสีทองพิงอยู่กับบัวผนัง ส่วนพิพิธภัณฑ์ตัวจริงนั้นยังคงเปิดต้อนรับผู้มาเยือน: เป็นข้ออ้างชั้นดีที่จะไปดูด้วยตาตัวเองว่ากำแพงที่ไม่ว่างเปล่าหน้าตาเป็นอย่างไร
อ็องส์ (Ans) อาเลอร์ (Alleur) และป้อมลงแซ็ง (Fort de Loncin)
เล่ม 2 ออกจากใจกลางเมืองไปยังชานเมือง: สถานีอ็องส์ ไร่หัวบีตแห่งอาเลอร์ และที่สำคัญที่สุดคือ ป้อมลงแซ็ง หนึ่งในป้อมปราการที่ปกป้องลีแยฌในปี 1914 ป้อมถูกทำลายในเดือนสิงหาคม 1914 เมื่อคลังดินปืนระเบิด และกลายเป็นสุสานของทหารหลายร้อยนายที่ยังคงพักผ่อนอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้ เป็นอนุสรณ์สถานที่สะเทือนใจอย่างยิ่งซึ่งเปิดให้เข้าชม และเป็นที่ที่ Victor กับ Oscar ตามรอยแก๊งที่คิดมาแล้วทุกอย่าง
รสชาติแห่งลีแยฌ
Oscar เรียนรู้การใช้ชีวิตท่ามกลางมนุษย์ผ่านอาหารของพวกเขา: เปเก (péket) เหล้าจูนิเปอร์ท้องถิ่น และ บูเล โซส ลาแปง (boulets sauce lapin) ลูกชิ้นเนื้อราดซอสที่ทำจากน้ำเชื่อมลีแยฌ ถ้าคุณจะตามรอยเขา ก็เริ่มจากตรงนี้เลยครับ
ข้อควรรู้: คดีต่าง ๆ เป็นเรื่องแต่ง แต่สถานที่เป็นของจริงทั้งหมด ตรวจสอบเวลาเปิดทำการของพิพิธภัณฑ์และป้อมก่อนไปด้วยนะครับ
หนังสือ
The Man with a Face of Water, The Empty Wall, The Waters of the Vesdre และ The Silence of the Fagnes ทั้งสี่เล่มของซีรีส์ Oscar’s Notebook วางจำหน่ายแล้วเป็นอีบุ๊กภาษาอังกฤษ
เครดิตภาพ — “สะพานคนเดิน La Belle Liégeoise ข้ามแม่น้ำเมิซในลีแยฌ”: Choinowski, Wikimedia Commons, สัญญาอนุญาต CC BY-SA 4.0; “ชานชาลาและหลังคากระจกของสถานีลีแยฌ-กีย์แม็ง”: Fred Romero จากปารีส ฝรั่งเศส, Wikimedia Commons, สัญญาอนุญาต CC BY 2.0; “พิพิธภัณฑ์ลา โบเวอรีในลีแยฌ”: Éric Dodémont (Dodeeric), Wikimedia Commons, สัญญาอนุญาต CC BY-SA 4.0 ภาพถูกครอปแล้ว
