The Season of Breath (ฤดูแห่งลมหายใจ) เล่าเรื่องราวสามเดือนในเมืองไทย จากพัทยาไปจนถึงท้องนาในภาคอีสาน ทุกสถานที่ในหนังสือมีอยู่จริง นี่คือบันทึกการเดินทางเล็ก ๆ สำหรับตามรอย Michael, Gabriel และ Chu พร้อมประโยคหนึ่งจากหนังสือในทุกจุดแวะพัก
พัทยา: การเดินทางเริ่มต้นท่ามกลางเพื่อนฝูง
ในช่วงไม่กี่วันแรก พวกเขาเล่นบทนักท่องเที่ยว ตะลอนไปทั่วพัทยาด้วย Grab: “พนักงานร้านขายยาจากอีสาน หนุ่มป่วยจากลีแยฌ และหนุ่มลีแยฌอีกคนในรองเท้าแตะ” ที่ห้างสรรพสินค้า เทอร์มินอล 21 (Terminal 21) แต่ละชั้นแต่งเป็นประเทศต่าง ๆ มีท่าเรือประมงทำจากกระดาษอัดและหอไอเฟลตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางบันไดเลื่อน จากนั้นก็นั่งสปีดโบ๊ตไปเกาะฝั่งตรงข้ามอ่าว และในที่สุดก็ได้เจอชายหาดจริง ๆ เสียที
ย่าน พระตำหนัก (Pratumnak) ระหว่างพัทยากับจอมเทียน เป็นที่มาของชื่อบทที่สาม เงียบสงบกว่าใจกลางเมือง และเป็นที่ที่การเดินทางเริ่มต้นขึ้นจริง ๆ
กรุงเทพฯ: แม่น้ำและล็อบบี้โรงพยาบาล
ในกรุงเทพฯ Chu ทำงานที่ห้องยาของโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ทุกเย็น Michael จะนั่งรอเธอในล็อบบี้ บนเก้าอี้ไม้ที่หันหน้าไปทางรูปปั้นพระแม่มารี แล้วเธอก็ก้าวออกมาจากลิฟต์ เสื้อแจ็กเก็ตพาดแขน และพูดว่า “ไปกินข้าวกันไหม?”
บท “แม่น้ำ” เดินตามสาย เจ้าพระยา เส้นเลือดใหญ่ของเมือง และบนเที่ยวบินไปเกาะสมุย Chu ชี้ให้ Michael ดูผืนสีเขียวกลม ๆ ในคุ้งแม่น้ำ นั่นคือ บางกระเจ้า “ปอดสีเขียวของกรุงเทพฯ” “แม้แต่กรุงเทพฯ ยังหายใจได้ดีกว่าผม ผมว่ามันไม่ยุติธรรม แล้วผมก็ว่ามันตลก แล้วผมก็ว่ามันสวยงาม”
เกาะสมุย: บ่อผุดและหมู่บ้านชาวประมง
ที่ บ่อผุด บนชายฝั่งทางเหนือของสมุย ระเบียงโรงแรมมองออกไปเห็นทะเลที่ “เขียวอ่อน ใส สงบเหมือนชามซุปที่ตั้งทิ้งไว้ให้เย็น” และเสาเก่า ๆ ของท่าเรือที่หายไปนานแล้ว “ดูสง่างามมาก”
หมู่บ้านชาวประมง (Fisherman’s Village) ของบ่อผุดแทบไม่เหลือชาวประมงแล้ว ที่นี่คือถนนแคบ ๆ เลียบชายหาด เรียงรายด้วยบ้านไม้เก่าที่ครั้งหนึ่งพ่อค้าชาวจีนเคยรับซื้อมะพร้าวแห้งและปลาแห้ง ทุกเย็นวันศุกร์ถนนจะปิดไม่ให้รถเข้าและกลายเป็น ถนนคนเดิน ผัดไทยจากกระทะ ไม้เสียบย่าง โรตีกล้วย นักดนตรี… และแมลงทอด ที่ Chu ซื้อ “เหมือนซื้อมันฝรั่งทอดสักถุง”
อ่างทอง: วันแห่งความสุข
อุทยานแห่งชาติ หมู่เกาะอ่างทอง คือกลุ่มเกาะราวสี่สิบเกาะนอกชายฝั่งสมุย นั่งสปีดโบ๊ตไปหนึ่งชั่วโมง “เกาะสีเขียวที่ปักอยู่ในทะเลสีเทอร์ควอยซ์ เหมือนบรอกโคลีในชามซุป” Michael กับ Chu ไปพายเรือคายักกันที่นั่น เธอนั่งหน้า เขาจับไม้พาย “ตรงนั้นเอง ระหว่างจังหวะพายสองครั้ง ที่เชิงหน้าผาแห่งหนึ่งในอ่างทอง ผมคิดว่าผมมีความสุข ไม่ใช่แค่พอใจ ไม่ใช่แค่สบายดี แต่มีความสุข”
ควรรู้: ที่อ่างทอง จุดชมวิวทะเลสาบสีเขียวมรกตอันโด่งดังต้องแลกมาด้วยแรงกาย ทางขึ้นชันมาก Michael เลือกอยู่ข้างล่าง “และผมไม่เสียดายอะไรเลย”
อีสาน: บ้านของ Chu และทะเลสาบ
การเดินทางสิ้นสุดลงทางตะวันออกเฉียงเหนือ ในภาคอีสาน ที่หมู่บ้านของ Chu ถนนตรงทอดผ่านกลางนาข้าวที่น้ำเจิ่งนอง บ้านสองชั้นจากสองยุคสมัย และชีวิตที่ดำเนินไปใต้กันสาดสังกะสีผืนใหญ่ ที่นั่นเอง ห่างไกลจากชายหาด ที่คุณจะเข้าใจเมืองไทยได้ดีที่สุด
แล้วก็มีทะเลสาบ กับร้านอาหารแพลอยน้ำ แพไม้ไผ่ที่ผูกไว้กับฝั่งด้วยสายเคเบิล ซึ่งเด็กหนุ่มคนหนึ่งจะดันออกไปกลางน้ำ “ร้านอาหารที่ส่งคุณไปกลางทะเลสาบ ที่ซึ่งไม่มีใครออกไปได้จนกว่าจะกินเสร็จ” แล้วถ้าสายเคเบิลขาดล่ะ? “งั้นเราก็อยู่ที่นี่กันเลย”
แล้วคุณล่ะ เส้นทางของคุณจะเป็นแบบไหน?
การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่ทัวร์ท่องเที่ยว แต่มันคือชีวิต ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้อยากใช้เวลาให้ช้าลง ก้าวขึ้นบันไดทีละขั้น และบางครั้งก็หยุดก่อนถึงยอดเพียงนิดเดียว สำหรับวางแผนช่วงกรุงเทพฯ มี สมุดบันทึกประเทศไทย และ คู่มือฉบับใช้งานจริง รอคุณอยู่
หนังสือ
The Season of Breath: สามเดือนในเมืองไทย เรื่องจริงที่ทั้งตลกและเปี่ยมไปด้วยแสงสว่าง มีจำหน่ายเป็นอีบุ๊กภาษาอังกฤษ
